bulimia

Rodzaje bulimii:

• typ przeczyszczający – po napadzie żarłoczności następuje prowokowanie wymiotów lub zażywanie środków przeczyszczających;
• typ nieprzeczyszczający – po napadzie żarłoczności chory stosuje ścisłą dietę (bądź głodówkę), lub wykonuje wyczerpujące ćwiczenia fizyczne.
Zanim bulimia zostanie zdiagnozowana, należy wykluczyć ewentualną schizofrenię lub uszkodzenie mózgu, które również mogą powodować nadmierne łaknienie.

Objawy bulimii

U osób cierpiących na bulimię można zaobserwować następujące objawy:
• odwodnienie,
• ospałość, ogólne osłabienie,
• niepokój,
• bóle i zawroty głowy,
• dyskomfort w jamie brzusznej,
• nieregularne miesiaczki lub ich brak,
• uszkodzenia szkliwa zębów,
• rozciągnięcie żołądka,
• osłabienie serca, wątroby,
• zgaga, refleks, owrzodzenie przełyku,
• poczucie wstydu, upokorzenia,
• stany depresyjne,
• napady padaczkowe, tężyczka,
• przewlekła biegunka bądź zaparcie,
• osłabienie mięśni,
• suchość warg, języka, skóry,
• zakłócenie perystaltyki jelit,
• wypadanie włosów,
• niski poziom glukozy, cholesterolu oraz niektórych elektrolitów.

Bulimia może prowadzić do ciężkiego odwodnienia, anemii, a nawet uszkodzenia różnych narządów (np. niewydolność nerek). W bardzo skrajnych przypadkach może dojść do niebezpiecznej arytmii, która może skończyć się nawet śmiercią.
Mimo wymienionych objawów u osoby chorej ciężko jest rozpoznać tę chorobę. Osoba chora pozornie nie różni się od innych, a okresy żarłoczności i wymiotów rozgrywają się pomiędzy „lodówką a toaletą”, kiedy to nikt nie widzi. Na ogół rodzina osoby chorej przez długi czas nie zdaje sobie sprawy z choroby. Dziewczyny cierpiące na bulimię, aby ukryć problem, potrafią wymiotować „bezdźwięcznie”, jak też nawet w swoim pokoju do woreczka. Bulimiczki nie tracą na wadze w szybkim tempie.